Skip to content Skip to footer
open today 10 am - 5 pm
34th Ave, Queens, NY 11106

Wystawa czasowa z cyklu “Spotkania z egzotyką”
ze zbiorów prywatnych Kazimierza Krygowskiego

12 października – 2 grudnia 2007

Samuraj, (jap. samurai – rzeczownik od czasownika starojapońskiego suburau oznaczającego “służyć”, pierwotnie “strażnik”), to nazwa feudalnego rycerza japońskiego, która rozpowszechniona została na Zachodzie, a w Japonii przeważnie zwana bushi. Z czasem termin rozszerzono do znaczenia “wojownik”. Samuraj kierował się kodeksem honorowym zwanym bushido (tzn. droga wojownika). Bushido było wskazówką co do postępowania, swoistą ewangelią życia samuraja.

Symbolem pozycji samurajów były dwa miecze (długi miecz katana i średniej długości wakizashi, razem stanowiące komplet, zwany daisho) – ich noszenie było prawem i obowiązkiem japońskich wojowników. Główną zasadą była wierność swemu panu i bezwzględne mu podporządkowanie – co dotyczyło zarówno wojownika, jak i jego rodziny. W walce samuraj nie mógł odczuwać lęku przed śmiercią (podobnie jak podczas popełniania seppuku), nie mógł kapitulować w walce, bowiem byłoby to rozwiązanie niehonorowe. Samuraje stanowili również elitę kulturalną. Wiedza ich była wszechstronna i bardzo rozwinięta. Od dziecka kształceni byli w kierunku poznania bushido, uczono ich między innymi czytania, pisania, sztuki kaligrafii, literatury, muzyki, retoryki, taktyki, prawa, medycyny i matematyki. Wykładano im także poezję japońską i chińską – między innymi dlatego, by samuraj przed popełnieniem rytualnego samobójstwa mógł napisać pożegnalny wiersz (haiku). Miecz był najważniejszym elementem w kulturze samurajów, stanowił niejako duszę wojownika. Swój pierwszy miecz otrzymywali już pięcioletni chłopcy. W wieku 15 lat, gdy stawali się samurajami, otrzymywali miecze daito i wakizashi.

Sekretarzyk wykonany techniką Hiramakie, z motywami samurajskimi, XIX w.
Drzeworyt przedstawiający gejszę
Drzeworyt przedstawiający samuraja
Waza z brązu srebrzona,podpisana przez artystę, XIX w.
Drzeworyt przedstawiający samurajów
Odznaczenia Cesarstwa Japonii oraz banknoty i wachlarz ręcznie malowany
Hełm typu Jingasa, tektura pokryta laką ozdobiona złoconym herbem mon (używany przez pieszych samurajów), okres Edo XVIII w.
Kompas i zegar z pocz. XIX w.
Wachlarz ręcznie malowany
Cynowa patera (sygnowana przez artystę), miedziowana, srebrzona i złocona z motywem samuraja, XIX w.
Wazoniki porcelanowe, okres Satsuma XIX w.
Miniaturowe wazy z brązu inkrustowane miedzią, XIX w.
Miecz Katana (głownia: Shinogi-Zukuri, okres Shinshinto 1865 r., oprawa z przełomu XVII/XVIII w.)
Miecze (od góry): Wakizashi, Tachi oraz dwa miecze Katana

Zdjęcia z dnia premiery wystawy

Wyslij

Skip to content